خریت!!!

واقعا هم خدا یک جو شانس بدهد؛

چه شانسی؟

خریت!اوه که چه نعمتی است؛چه سرمایه ای است؛خوشبختی هر کس به میزان برخورداری او از این نعمت عظیم است و بس.
این است تنها راز سعادت آدمی در حیات و بقیه اش همه حرف است و فلسفه بافی.
چه سخت و غم انگیز است سرنوشت کسی که طبیعت نمی تواند سرش را کلاه بگذارد.
چه تلخ است میوه درخت بینایی!

کویر
علی شریعتی